Istniejemy jako osobne byty; każdy z nas jest indywidualnością określaną właściwymi tylko sobie cechami i za każdym razem, gdy stajemy się częścią nowej społeczności, przynosimy do niej swoje prywatne światy. Czasami społeczności wymagają od nas zanegowania lub porzucenia niektórych elementów naszej wewnętrznej rzeczywistości rzekomo na rzecz scalenia się w jedno.

Wyobrażamy sobie to inaczej. Nasz sposób na współistnienie zakłada, że nie trzeba nikomu mówić, kim ma być – wystarczy pozwolić sobie i innym szczerze się wyrażać, by organicznie stwarzać dla siebie miejsce we wspólnocie. Gdy jesteśmy na siebie nawzajem uważni, porozumienie pojawia się poza systemami, także tymi językowymi. Wydawało się to niemożliwe, dopóki nie powstało naturalnie w naszym gronie. Być może pomogły wspólne pasje i pokrywające się ze sobą poglądy na rzeczywistość – poczucie bliskości z naturą i niechęć do pewnych struktur społecznych, jawiących się jako sztuczne, stworzone z myślą o pewnych uprzywilejowanych jednostkach, zamiast o wszystkim i o każdym jednym.

Wspólnotowość idealną trudno wcielić w życie, gdy jednocześnie musimy odnaleźć się w kontekstach zastanych, wchodzących w opozycję z tym, o czym marzymy. To konteksty takie jak kapitalizm – rzeczywistość, w której rywalizujemy ze sobą o miejsca pracy, czy zhierarchizowane społeczeństwo, w którym nie jesteśmy sobie równi. Są też problemy, które wymagają od nas próbowania – z katastrofą klimatyczną możemy zmierzyć się tylko razem. Dzięki naszej relacji z naturą, wiemy, że powinniśmy się od niej uczyć i zainspirować w tworzeniu społeczeństwa sposobami, które stosuje – przede wszystkim nie być obojętnym, a także dostrzec samych siebie w większym kontekście, wewnątrz organizmu, który wspólnie tworzymy, w którym wszystko to jedno, a jedno to wszystko.

Wszystko-jedno to performance i wystawa, które mają opowiadać o braku obojętności w każdej skali – zaczynając od samego siebie, przez innych członków wspólnoty, a kończąc na wszechświecie. We wspólnym intuicyjnym działaniu w duchu zero waste stworzymy pracę pokazującą połączenia pomiędzy jednym i wszystkim. Zapraszamy do przestrzeni Galerii Pod Psem, w której po akcji powstanie również wystawa.

Tekst kuratorski autorstwa Wiktorii Szulak

oprawa graficzna: Magdalena Staruch

artyści biorący udział: Julia Czerwińska, Ju Drapejkowskx, Stefania M. Jankowiak, Przemysław Siuda, Magdalena Staruch, Wiktoria Szulak, Izabela Tupcik, Barbara Włoszczyk, Katarzyna Wystrach

---

We Exist as Separate Beings. Each of us is an individual, defined by unique traits, and every time we become part of a new community, we bring our private worlds into it. Sometimes, communities demand that we negate or abandon certain aspects of our inner reality, supposedly in the name of merging into one.

We imagine it differently. Our way of coexisting assumes that no one needs to be told who they should be — it is enough to allow ourselves and others to express ourselves honestly so that we can organically create space for ourselves within the community. When we are attentive to one another, understanding emerges beyond systems, including linguistic ones. It seemed impossible until it naturally formed among us. Perhaps it was facilitated by shared passions and overlapping views on reality — a sense of closeness to nature and a resistance to certain social structures that appear artificial, designed for the benefit of privileged individuals rather than for everyone and each individual.

Achieving an ideal sense of community is difficult when we must simultaneously navigate existing contexts that stand in opposition to our dreams. These are contexts such as consumerism, a reality where we compete for jobs, or a hierarchical society in which we are not equal. There are also challenges that demand collective effort — climate catastrophe is something we can only confront together. Our relationship with nature has taught us that we should learn from it and be inspired by its ways of creating societies — first and foremost, by not being indifferent, and by seeing ourselves within a larger context, as part of the organism we collectively form, where everything is one, and one is everything.

Everything-One is a performance and exhibition that speaks about the absence of indifference on every scale — starting with oneself, through other community members, and ending with the universe. Through a shared, intuitive, zero-waste creative process, we will produce a work that reveals the connections between the one and the all. We invite you to the Galeria Pod Psem space, where the exhibition will take shape following the performance.

Curatorial text by Wiktoria Szulak

graphic design: Magdalena Staruch

participating artists: Julia Czerwińska, Ju Drapejkowskx, Stefania M. Jankowiak, Przemysław Siuda, Magdalena Staruch, Wiktoria Szulak, Izabela Tupcik, Barbara Włoszczyk, Katarzyna Wystrach